راز رمضان

شده ای میهمان سفره دوست

در دلت شوق یک تبسم اوست

درِ رحمت شده به روی تو باز

بسته درهای قهر ایزد باز

به تو سوگند خورده می گیرد

دست ها را اگر چه باشی بد

پیش او از گناه هیچ مگو

رحمتش هست شاملت هر سو

بندگی کن، ز عجز ندبه بیار

یک سحر از دو چشم اشک ببار

دامنت تر شده اگر ز گناه

به نگاهش ببر دوباره پناه

راز روزه بجو ز سینه پاک

نظر حق و رنج اهل هلاک

غسل کن در صفای چشمه صبح

قهر با نفس و با خدایت صلح

چشم سر را ببند مثل دهان

باز کن چشم جان به راز نهان

لقمه نور میل کن چو ملک

تا کنی سیر ماورای فلک

رزق تو هست توشۀ آن روز

که جز او نیست یاوری پیروز

با خودت کن مرور رمز عبور

از گناهان، امیدوار و صبور

رهنمای تو هست و بوده خدا

یک نفس هم مباش از او تو جدا

او تو را برگزیده تا باشی

عاشقش گرچه جاهل و ناشی

قیمتت را بهشت تعیین کرد

تا که باشی عزیز و مانی مرد

روی کن سوی او و عذر بیار

می پذیرد که هست بس غفار

عهد خود تازه کن به محضر او

که قدیم است و هر قدم دلجو

ترنم سکوت...