این حوالی ها

می کند باغ آرزوی مرا رنگ لبخندهای تو زیبا

یک نوازش ز دست تو کافی است تا بریزم به پای تو دنیا

تو همان نغمۀ سحرگاهی نقطۀ انتهای هر آهی

قصۀ کودکی و بوی علف در شب صاف بی قراری ها

می دویدم به شوق تو چون برگ پابرهنه میان کوه و کمر

بی خیال از شکایتِ دیروز بی خبر از حکایت فردا

تو همان آرزوی دیروزی ما همه غرقۀ غم فردا

دستهایت همیشه با خود داشت حسی از حال ساحل دریا

باز تنها صدای خستۀ من عابر ناشناس این شبهاست

آشنا با سکوتِ توست ولی شرشر بارش دعا اینجا

می رسی ناگهان ز راه و دلِ تنگِ رنجور تشنگان با توست

آه ما سالهاست پیموده آسمان را مگر شوی پیدا

بیشتر باش این حوالی ها حال ما با تو بهتر از اینهاست

آیۀ شکر خوانده ام که شوی باز تکرار گرچه آن دنیا

ترنم سکوت...