22 بهمن

می شود مثل روز، تازه شبِ تیرۀ دور از حقیقت ما

شعله ور از شراره های امید دل غمگین و تنگ صحبت ما

می زند سایه بر سر من و تو، شاخه های فسردۀ گل یاس

می رسد فرصت حماسه و شور بعدِ یک عمر صبر و حسرت ما

شاهدان ایستاده اند چو ماه راهیان خسته از خیانت شاه

راوی اتفاق دیگری اند از تلاقی نور با شب تار

آه شان آیۀ عنایت صبح استوار ایستاده اند چو کوه

تا بگیرند درس عاشقی از یک نگاه همیشه روشن یار

می خورد دفتر حماسه ورق می کند رو به ما طلیعۀ فجر

می رود دیو شب به وادی وهم می رسد بی گمان فرشتۀ فتح

سروها در سماع سورۀ نور گلسرودی به لب ز شعر شعور

راهی سرزمین روشنی اند دست هاشان دخیل رشتۀ فتح

آسمان سایۀ صلابت ماست بی کران دشت استقامت ماست

در مصافِ ریا و جبهۀ کفر، مهر ایران نشان باور ماست

هست امروز مکر امریکا باعث وحدت دل من و تو

دشمن بی خرد همیشه پل پیشرفت و حضور دیگر ماست

نیست جغرافیای ما محدود به همین سرزمین که پیچیده است

نغمۀ انقلاب ما ز یمن تا فلسطین و سوریه، بحرین

ما همان صاحبان تاریخیم وارثان تبار جمشیدیم

مثل رستم مدافع حرم و پیرو راستین پیر خمین

گوش کن می کند بهار سلام به زمستان خسته و تنها

می زند مرغ دل دوباره ز شوق نغمۀ انتظار را انگار

با حضور من و تو هر ساله می شود بیمه میهن آزاد

تا شود صبح باشکوه ظهور چشم ها روشن از نگاه نگار

ترنم سکوت...